Ισλαμικές ομάδες εξτρεμιστών δολοφονούν γκέι ΙρακινούςΚάθεται στο πάτωμα. Φοράει παραδοσιακά ισλαμικά ρούχα και κρατάει ένα παλιό τετράδιο. Ο Abu Hamizi, 22 ετών, δαπανά τουλάχιστον έξι ώρες την ημέρα μιλώντας σε chatrooms στο Διαδίκτυο για γκέι γνωριμίες. Δεν αναζητά νέους φίλους, αλλά θύματα.

“Είναι ο πιο εύκολος τρόπος για να βρούμε αυτούς τους ανθρώπους που καταστρέφουν το Ισλάμ και θέλουν να λερώσουν τη φήμη που πήρε αιώνες να δημιουργηθεί”, λέει. Αφού εντοπίσει τα θύματά του, ο Hamizi οργανώνει επιθέσεις εναντίον τους, και κάποιες φορές το θάνατό τους.

Ο Hamizi, απόφοιτος πληροφορικής, αποτελεί την αιχμή ενός νέου κύματος βίας κατά των ομοφυλόφιλων ανδρών στο Ιράκ. Η ομάδα Hamizi και άλλοι σκληροπυρηνικοί εξτρεμιστές θεωρούνται υπεύθυνοι για το θάνατο περισσότερων από 130 ομοφυλόφιλων ανδρών στο Ιράκ από τις αρχές του έτους.

Ο υπαρχηγός της ομάδας, η οποία εδρεύει στη Βαγδάτη, μιλάει για την εκστρατεία τους χρησιμοποιώντας ομοφοβικό υβρεολόγιο: “Τα ζώα αξίζουν περισσότερο οίκτο από ό,τι αυτοί οι βρώμικοι άνθρωποι που κάνουν αυτές τις πράξεις σεξουαλικής διαφθοράς” είπε στον Observer. “Φροντίζουμε να ξέρουν γιατί κρατούνται και τους δίνουμε την ευκαιρία να ζητήσουν συγχώρεση από το Θεό πριν τους σκοτώσουμε”.

Η βία κατά των ιρακινών ομοφυλόφιλων είναι μια σημαντική δοκιμασία για την ικανότητα της κυβέρνησης να προστατεύσει ευάλωτες μειονοτικές ομάδες…


Ο Dr Toby Dodge, από το London University’s Queen Mary College, πιστεύει ότι η βία μπορεί να είναι συνέπεια της επιτυχίας της κυβέρνησης του Nouri al-Maliki. “Ομάδες πολιτοφυλακής των οποίων ο λόγος ύπαρξής της ήταν η ασφάλεια στις κοινότητές τους, βλέπουν τώρα την αστυνομία να καλύπτει τη λειτουργία τους. Έτσι, η εστίασή τους έχει μετακινηθεί σε ένα ηθικό και πολιτισμικό πεδίο, επιστρέφοντας στην κλασική ισλαμιστική τακτική της ηθικής αστυνόμευσης» αναφέρει ο Dodge.

Η ομοφυλοφιλία δεν αποτελούσε αξιόποινη πράξη επί Saddam Hussein – και μάλιστα το Ιράκ κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 ήταν γνωστή για τη σχετικά απελευθερωμένη γκέι σκηνή του. Η βία κατά των ομοφυλοφίλων ξεκίνησε στον απόηχο της εισβολής του 2003. Από το 2004, σύμφωνα με τον Ali Hali, πρόεδρο της ιρακινής LGBT ομάδας με έδρα το Λονδίνο, συνολικά 680 έχασαν τη ζωή τους στο Ιράκ, και τουλάχιστον 70 από αυτούς τους τελευταίους πέντε μήνες. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της ομάδας, οι αριθμοί μπορεί να είναι υψηλότεροι, δεδομένου ότι οι περισσότερες υποθέσεις που αφορούν παντρεμένους άντρες δεν αναφέρονται. Επτά θύματα ήταν γυναίκες. Σύμφωνα με τον Hali, το Ιράκ έχει γίνει “το χειρότερο μέρος για να ζουν ομοφυλόφιλοι στη Γη”.

Οι δολοφονίες είναι βάναυσες, τα θύματα βασανίζονται τελετουργικά. Ο γιος της Azhar al-Saeed ήταν ένας από αυτούς. “Ο γιος μου δεν ακολουθούσε το ισλαμικό δόγμα, αλλά ήταν ένας καλός γιος”, λέει. «Τρεις ημέρες μετά την απαγωγή του, βρήκα ένα αιματοβαμμένο σημείωμα στην πόρτα μου που έλεγε ότι ήταν το καθαρό αίμα του γιου μου και είχε οδηγίες για το πού θα βρω το σώμα του.”

Η Azhar al-Saeed πήγε με την αστυνομία να βρει το νεκρό σώμα του γιου της. “Βρήκαμε το σώμα του με σημάδια βασανιστηρίων, ο πρωκτός του ήταν γεμάτος με κόλλα και δεν είχε τα γεννητικά του όργανα», είπε. «Θα κουβαλάω μέσα μου αυτή την εικόνα μέχρι να πεθάνω.”

Οι αστυνομικοί που ερωτήθηκαν από τον Observer ανέφεραν ότι οι δολοφονίες δεν έχουν ως στόχο τους ομοφυλόφιλους, αλλά είναι μεμονωμένα απομεινάρια της θρησκευτικής βίας που βασάνισε τη χώρα την περίοδο 2005 – 2006. Η ομάδα Hamizi, ωστόσο, μπορεί να υπερηφανεύεται ότι επιλέγει να ερευνήσει δύο άτομα τη μέρα στη Βαγδάτη. Η ομάδα ισχυρίζεται ότι στις ομοφοβικές επιθέσεις εμπλέκονται τοπικές φυλές, επιλέγοντας μέλη για να κυνηγούν τα θύματα. Σε ορισμένες περιοχές, μάλιστα, είναι αναρτημένες σε εστιατόρια και καταστήματα τροφίμων λίστα ονομάτων.

Ο συγκάτοικος του Haydar, 26, απήχθη και δολοφονήθηκε πριν από τρεις μήνες στη Βαγδάτη. Αφού ο Haydar επικοινώνησε με το τελευταίο πρόσωπο με το οποίο είχε συνομιλήσει ο φίλος του στο διαδίκτυο, βρήκε ένα γράμμα στην πόρτα του που τον προειδοποιούσε “για τους κινδύνους όταν συμπεριφέρεται κατά του ισλαμικού κανόνες». Ο Haydar σχεδιάζει να διαφύγει στο Αμμάν, την πρωτεύουσα της Ιορδανίας. “Πρέπει … να τρέξω μακριά προτού έχω την ίδια τύχη”, είπε.

Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η πολιτοφυλακή των Σιιτών, γνωστή ως ο στρατός Mahdi, μπορεί να εμπλέκεται στις πράξεις βίας, ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα της Βαγδάτης, την Πόλη του Sadr. Υπάρχουν αναφορές ότι τα μέλη της πολιτοφυλακής του στρατού του Mahdi παρενοχλούν νέους άνδρες απλά και μόνο επειδή είναι ντυμένοι σύμφωνα με τη “δυτική μόδα”.

Ο Abdul-Karim Khalaf, εκπρόσωπος του Υπουργείου Εσωτερικών, αρνήθηκε τους ισχυρισμούς περί συνεργασίας των εξτρεμιστών με την αστυνομία. “Η ιρακινή αστυνομία υπάρχει για να προστατεύει όλους τους ιρακινούς, ανεξάρτητα από το σεξουαλικό προσανατολισμό τους,” είπε.

Ο Hashim, ένα ακόμα θύμα της βίας των εξτρεμιστών, δέχθηκε επίθεση στην οδό Abu Nawas. Διάσημος για τα εστιατόρια και τα μπαρ, αυτός ο δρόμος έχει γίνει σύμβολο της προόδου που έχει σημειωθεί στη Βαγδάτη. Αλλά είναι ο ίδιος δρόμος όπου ο Hashim ακινητοποιήθηκε από τέσσερις άνδρες, οι οποίοι του έκοψαν ένα δάχτυλο και τον χτύπησαν άσχημα. Οι δράστες του άφησαν ένα σημείωμα προειδοποιώντας τον ότι μέσα σε ένα μήνα έπρεπε να παντρευτεί και να αποκτήσει μια “παραδοσιακή ζωή” αλλιώς θα πεθάνει.

“Από εκείνη την ημέρα δεν έχω βγει από το σπίτι μου. Είμαι πάρα πολύ φοβισμένος και δεν έχω χρήματα για να αποδράσω,” είπε ο Hashim.

πηγή

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Έρευνα hiv

Επιτέλους Σύμφωνο Συμβίωσης. Αν βρείτε τον κατάλληλο/η θα τον παντρευόσασταν;

Ναι - 38.8%
Όχι - 21.6%
Δεν ξέρω - 10.8%
Είμαι κρυφή - 28.8%
Η ψηφοφορία για αυτή τη δημοσκόπηση έχει λήξει
Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας για να μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα!
S-Cape club Γκάζι Γκέι Ερωτικές ιστορίες - gayhellas

...και στο Facebook!

 Hot Live webcam Gay chat!