Άρθρο του Mark Gevisser* στην εφημερίδα The New York Times της 27ης Δεκεμβρίου 2013  Το ρωσικό λιμάνι της πόλης του Αρχάγγελου (με πληθυσμό 350.000 κατοίκους) βρίσκεται στη Λευκή Θάλασσα 1.230 χιλιόμετρα βόρεια της Μόσχας. Αποτέλεσε βασική γραμμή βοήθειας των συμμαχικών δυνάμεων προς τους Σοβιετικούς κατά τη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων και σημείο από το οποίο αναχωρούσαν οι αντιφρονούντες για το πρώτο σοβιετικό γκουλάγκ (στρατόπεδο συγκέντρωσης καταναγκαστικών έργων). Το παράδοξο με τη συγκεκριμένη πόλη είναι πως από την μια παραμένει αποκλεισμένη για το μεγαλύτερο μέρος του έτους, αλλά εξακολουθεί να παραμένει ιστορικά το σημείο επαφής μεταξύ της Ρωσίας και του υπόλοιπου κόσμου. Παρόλα αυτά, η εικόνα της πόλης είναι ζοφερή και φαίνεται από την πρώτη στιγμή τι σημαίνει η ζωή στην ανέχεια. Η βιομηχανία ξυλείας, που κάποτε ήταν ο βασικός πόρος για την οικονομία της πόλης, κατέρρευσε στη μετα- κομμουνιστική περίοδο.  Έτυχε να γνωρίσω πρόσφατα, μέσα σε μια χιονοθύελλα από αυτές που μαστίζουν την πόλη, την 22χρονη εισπράκτορα λεωφορείων Varya. Είχε τα μαλλιά της κομμένα σε στιλ gothic, με ξυρισμένο το κεφάλι στο επάνω μέρος και τα υπόλοιπα μαλλιά να πέφτουν σαν κουρτίνα σε βυσσινί χρώμα. Η Varya είχε ένα μικρό παιδί και ζούσε μαζί με την φίλη της και την κόρη της φίλη της στο ίδιο σπίτι, αν και αυτό το είδος της οικογένειας είναι που θέλουν να εξαλείψουν ο Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν και οι υποστηριχτές του στο ρωσικό κοινοβούλιο. Η πρόταση νόμου, που έχουν καταθέσει αλλά βρίσκεται μέχρι στιγμής στο ράφι, θα δίνει στην κυβέρνηση την δυνατότητα να απομακρύνει τα παιδιά που μεγαλώνουν με γονείς του ίδιου φύλου.  Οι περισσότεροι από τους φίλους της είναι άνεργοι και η ίδια νιώθει τυχερή που έχει δουλειά, όπως μου είπε. Μου έδειξε ένα αυτοκόλλητο που βρήκε το πρωί  με το σύνθημα «Εξαφανίστε τους Ομοφυλόφιλους» και έδειχνε μια μπότα να ποδοπατά και να συνθλίβει το κεφάλι ενός νέου με ροζ μαλλιά. «Είναι νεοναζί», μου είπε. «Αυτά τα αυτοκόλλητα είναι πεταμένα παντού. Μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, επειδή γνωρίζουν ότι οι αρχές δεν πρόκειται να τους σταματήσουν».  Πριν από έξι μήνες τέθηκε σε ισχύ σε ολόκληρη τη Ρωσία ο νόμος περί «προπαγάνδας των μη παραδοσιακών σεξουαλικών σχέσεων», σύμφωνα με τον οποίο η οποιαδήποτε αναφορά της ομοφυλοφιλίας σε ανηλίκους θεωρείται ποινικό αδίκημα. Η εφαρμογή του νόμου έγινε πιλοτικά σε δύο επαρχίες: Ryazan, στα νοτιοανατολικά της Μόσχας το 2006, και αργότερα στον βορεινό Αρχάγγελο το 2011.  Μπορεί οι περιπτώσεις διώξεων να είναι λίγες μέχρι στιγμής, αλλά η τσιμπίδα του νόμου έχει αρχίσει να γίνεται αισθητή με άλλους τρόπους. Έχει χρησιμοποιηθεί στον Αρχάγγελο ως πρόσχημα για την άρνηση χορήγησης άδειας σε διαδηλώσεις. Και ο πατέρας του παιδιού της Varya, ο οποίος ήταν μέχρι σήμερα απών, απειλεί ότι θα ζητήσει την εφαρμογή του νόμου για να πάρει την επιμέλεια του παιδιού τους. Η Varya επικοινώνησε με την τοπική οργάνωση Rakurs, η οποία παρέχει νομικές συμβουλές σε λεσβίες, γκέι, αμφισεξουαλικούς και διεμφυλικούς ανθρώπους, και ανάγκασαν τον πατέρα να υπαναχωρήσει μετά από την επιστολή που του έστειλαν. «Κάτι άλλο μπορεί να συμβεί», μου είπε. «Ξέρουμε ότι είμαστε ευάλωτες».  Οι λόγοι αυτής της δραματικής στροφής της Ρωσίας προς την ομοφοβία είναι πολλοί και διάφοροι. Ανέκαθεν η χώρα προσπαθούσε να αυτοπροσδιοριστεί απέναντι στη Δύση. Σήμερα το Κρεμλίνο και η εθνικιστική ακροδεξιά έχουν βρει μια κοινή συνιστώσα εφόσον η ομοφυλοφιλία είναι, κατά την άποψη τους, σημάδι καταχρηστικής παρακμής στην εποχή της παγκοσμιοποίησης.  Πολλοί Ρώσοι θεωρούν ότι μπορούν να αντισταθούν σε αυτό το πολιτισμικό τσουνάμι δηλώνοντας υπέρμαχοι των «παραδοσιακών αξιών» και η απαγόρευση της ομοφυλοφιλίας αποτελεί το πλέον εύκολο μέσο. Αυτό το μήνυμα φαίνεται να δουλεύει πολύ καλά υπέρ μιας κυβέρνησης που επιθυμεί να βρει υπερμάχους κατά του δημογραφικού προβλήματος που αντιμετωπίζει (οι άτεκνοι ομοφυλόφιλοι είναι ανήθικοι) και διατηρεί στενές σχέσεις με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία (οι  ομοφυλόφιλοι με παιδιά είναι ανήθικοι).  Ωστόσο, η αιτία αυτής της αντι-γκέι προπαγάνδας τείνει να περνά απαρατήρητη αν και είναι προφανής: πρόκειται για σπασμωδική κίνηση. Η ρωσική ομοφοβία, αν μη τι άλλο, είναι η άμεση, ακόμη και βίαιη, αντίδραση στο χώρο που προσπαθεί να δημιουργήσει μια μειοψηφία, η οποία βγήκε από την αφάνεια μόνο κατά την τελευταία δεκαετία.  Αυτό ακριβώς συνέβη στον Αρχάγγελο, όταν οι αρχές αρνήθηκαν να καταχωρήσουν την οργάνωση Rakurs ως μη κερδοσκοπική το 2010 με το σκεπτικό ότι προωθεί  «εξτρεμιστικές ιδέες». Η Rakurs κατάφερε να ανατρέψει την απόφαση, αλλά αμέσως μετά ψηφίστηκε ο νόμος που απαγορεύει την «γκέι προπαγάνδα».  «Ο νόμος είναι έτσι δομημένος που να περιορίζει τη δράση μας», μου δήλωσε η Tatiana Vinnichenko διευθύντρια της Rakurs. «Και το έχει καταφέρει με πολλούς τρόπους. Είναι αδύνατον να γίνει συγκέντρωση διαμαρτυρίας με περισσότερα από ένα άτομα. Και καταπνίγεται η οποιαδήποτε προσπάθεια βοήθειας σε νέους ανθρώπους».  Η 40χρονη κ Vinnichenko, καθηγήτρια της ρωσικής γλώσσας στο τοπικό πανεπιστήμιο, δηλώνει απτόητη. Μου έδειξε το κέντρο της κοινότητας που έχει δημιουργήσει. Περίμενα πως θα με πήγαινε σε κάποιο υπόγεια στην άκρη της πόλης. Τουναντίον, βρέθηκα στον τελευταίο όροφο ενός πολυώροφου κτιρίου στο κέντρο της πλατείας του Λένιν, με το άγαλμα του σοβιετικού ηγέτη να δείχνει προς το λιμάνι του ποταμού και τα χιονισμένα δάση. Από την μία πλευρά υπήρχε το Δημαρχείο και από την άλλη η Κρατική Δούμα. Η Rakurs (που σημαίνει «Προοπτική» στη ρωσική γλώσσα) θα μπορούσε να βρίσκεται σε αμυντική θέση, αλλά κανείς δεν μπορεί να πει ότι έχει περιθωριοποιηθεί - τουλάχιστον όχι ακόμα.  Συναντήθηκα με την ψυχολόγο και δικηγόρο της οργάνωσης Rakurs, με μια ανοιχτά αμφισεξουαλική που είχε βάλει υποψηφιότητα για μέλος του δημοτικού γραφείου και με έναν ναυτικό και τη σύζυγό του, οι οποίοι προσπαθούν να ξεκινήσουν μια ομάδα υποστήριξης για γονείς με λεσβίες και γκέι παιδιά.  Συνάντησα και τους φίλους της Varya: τον Vadim, ο οποίος σχεδίαζε να πάει στην Μόσχα για να ξεκινήσει τη η διαδικασία επαναπροσδιορισμού φύλου, και τον Sergei ο οποίος βλέποντας πρόσφατα να περνά ένα περιπολικό της αστυνομίας από μπροστά του άρχισε να φωνάζει διαμαρτυρόμενος: «Συλλάβετε με! Είμαι προπαγάνδα!». Οι αστυνομικοί προχώρησαν σε σύλληψη, αλλά τον άφησαν αργότερα ελεύθερο με την κατηγορία ότι γέμισε με απορρίμματα την πόλη. Φάνηκαν να ενδιαφέρονται περισσότερο, όπως είπε, για τη συμμετοχή του στην εναλλακτική μουσική σκηνή ή nefor («neformaly» σημαίνει «εναλλακτική»), παρά για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό.  Η Varya γνωρίστηκε με τον Vadim και τον Sergei πριν λίγα χρόνια μέσα από τη μουσική σκηνή. Οι συναντήσεις τους γίνονται στο τοπικό νεκροταφείο. «Ήταν το μόνο μέρος όπου κανείς δεν θα μας ενοχλούσε», εξήγησε ο Vadim. Μου έδειξαν και την ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης VKontakte, που διαθέτουν και τις φωτογραφίες τους που ανεβάζουν και που εμφανίζονται με γκόθικ κόμμωση, μακιγιάζ ανδρόγυνου και μαύρα ρούχα. Η εναλλακτική μουσική σκηνή έδωσε χώρο σε παιδιά που αισθάνονταν διαφορετικά, γι' αυτό και προσελκύει τόσα πολλά LGBT άτομα - το ακρωνύμιο έχει γίνει μέρος της ρωσικής καθομιλουμένης.  Αργότερα, συνάντησα στη Μόσχα έναν νεαρό blogger που μου συστήθηκε ως Harry. Συμμετείχε στην εναλλακτική μουσική σκηνή της πρωτεύουσας  και είχε βρει άλλα queer παιδιά στις online κοινότητες με κοινό ενδιαφέρον τα ιαπωνικά κινούμενα σχέδια. «Δεν ξέραμε καν τις λέξεις 'γκέι' και 'λεσβία'», μου είπε. «Χρησιμοποιήσαμε την ιαπωνική ορολογία των κινουμένων σχεδίων για να περιγράψουμε τους εαυτούς μας: 'yaoi' για τους γκέι και 'yuri' για τις λεσβίες. Υπήρχαν εκατοντάδες σαν κι εμάς!»  «Μόλις τέθηκαν σε ισχύ οι νόμοι περί προπαγάνδας», είπε ο Harry, «έστειλα μήνυμα ζητώντας να δημιουργηθεί μια LGBT ομάδα νέων». Από το περασμένο καλοκαίρι συναντιούνται τακτικά γύρω στα 20 με 50 παιδιά σ' ένα πάρκο που συχνάζουν πολλές ομάδες nefor. Η ομάδα του Harry άρχισε τις flash mob δράσεις: Την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, για παράδειγμα, συγκεντρώθηκαν στην ιστορική οδό Arbat και μοίραζαν φυλλάδια με μηνύματα ομοερωτικού χαρακτήρα.  Μια online πρωτοβουλία, η «Deti - 404» ή «Τα 404 Παιδιά» («404» είναι ο κωδικός σφάλματος που εμφανίζεται όταν δεν μπορούμε να βρούμε μια ιστοσελίδα), συγκεντρώνει τις μαρτυρίες queer νέων από όλη τη Ρωσία - η απαγόρευση της γκέι προπαγάνδας αποσκοπεί ακριβώς στην προστασία των ανηλίκων. Το άνοιγμα λογαριασμού από αυτά τα απομονωμένα παιδιά έχει πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας. Αλλά, όπως έγινε και με την ακτιβιστική δράση του Harry, ο στόχος τους παραπέμπει σε μια αναπόφευκτη δυναμική: ακόμα και στην περίπτωση όπου η άνοδος του κινήματος για τα δικαιώματα των queer προκαλέσει σπασμωδικές αντιδράσεις, οι αντιδράσεις αυτές αυτό-υπονομεύονται - ενισχύοντας την αποφασιστικότητα του κινήματος και βοηθώντας ώστε να γίνει γνωστή (ακόμη και μέσω αντιδράσεων μίσος) η ύπαρξη μιας ομάδας ανθρώπων που ήταν τόσο καιρό αόρατη.  «Η κυβέρνηση μας λέει ότι οι Ρώσοι είναι ομοφοβικός λαός», αναφέρει η κα Vinnichenko, « αλλά η πείρα μας δείχνει πως πρόκειται για οικτρή μειοψηφία. Η κοινωνία στην πόλη του Αρχάγγελου είναι ανεκτική. Βέβαια, οι ενέργειες του κράτους μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα την υπονόμευση αυτής της ανεκτικότητας».  Μπορεί τα υπό κρατικό έλεγχο εθνικά μέσα ενημέρωσης να δείχνουν αμείλικτη εχθρική στάση, όμως η οργάνωση Rakurs έχει καταφέρει να βρει απροσδόκητη στήριξη από τον τοπικό τύπο.  Η κα Vinnichenko με σύστησε σε ένα δημοσιογράφο, τον Aleksey Filatov που έχει καλύψει τη δράση της Rakurs για την τοπική ιστοσελίδα ειδήσεων. Δεν βλέπει τον λόγο γιατί να μην καλύπτεται το θέμα «με αντικειμενικότητα, όπως και κάθε άλλο».  Και πρόσθεσε: «Όποια και αν είναι τα προσωπικά συναισθήματα κάποιου, οφείλει να αναγνωρίσει ότι ο κόσμος αλλάζει».  Όλοι όσοι γνώρισα στη Rakurs πιστεύουν ακράδαντα ότι οι ακτιβιστικές δράσεις της Δύσης, που γίνονται για λογαριασμό τους, θα πρέπει να κλιμακωθούν πριν ξεκινήσουν οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες στο Σότσι τον Φεβρουάριο, μόνο και μόνο για να φανεί στα φώτα της δημοσιότητας σε πόσο δεινή θέση βρίσκονται. Δυστυχώς δράσεις, όπως είναι το μαζικό μποϋκοτάζ της βότκα ή της Coca - Cola (χορηγός των αγώνων), λειτουργούν ως δίκοπο μαχαίρι: ενισχύουν την επίσημη γραμμή ότι τα δικαιώματα των λεσβιών και των γκέι αποτελούν εμμονή της παρακμιακής και εμπορικοποιημένης Δύσης, από την οποία πρέπει να προστατευτούν οι αξίες του ρωσικού λαού.  Η διέξοδος από αυτή τη δύσκολη θέση είναι μόνο μια: ο ίδιος ο ρωσικός λαός πρέπει να μιλήσει και να υποστηρίξει τα δικαιώματα των σεξουαλικών μειονοτήτων. Η δράση ομάδων όπως η Rakurs, μπορούν να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης σε απομακρυσμένες κοινότητες όπως είναι η πόλη του Αρχάγγελου, η ύπαρξη τους αποτελεί αντίλογο σε κάθε επίσημη θέση που χαρακτηρίζει τους ομοφυλόφιλους ως επικίνδυνους ξένους ή, ακόμα χειρότερα, ως παιδεραστές.  Η Varya και οι φίλοι της ξεπετάχτηκαν μέσα από την εναλλακτική μουσική σκηνή του Αρχάγγελου. «Σήμερα είμαστε ενήλικοι άνθρωποι», μου είπε. «Έχουμε παιδιά και δουλειές».  Κρατούσε στα χέρια της το αυτοκόλλητο με το μήνυμα μίσους που είχε βρει στο λεωφορείο: «Έχουμε να πολεμήσουμε και αυτό εδώ».  * Ο Mark Gevisser είναι δημοσιογράφος και συνεργάτης του Ιδρύματος της Ανοικτής Κοινωνίας των Πολιτών (Open Society Foundations) και παρακολουθεί το νέο παγκόσμιο διάλογο για το φύλο και τη σεξουαλικότητα. Επίσης, έχει γράψει το υπό έκδοση βιβλίο «Lost and Found in Johannesburg».Άρθρο του Mark Gevisser* στην εφημερίδα The New York Times της 27ης Δεκεμβρίου 2013

Το ρωσικό λιμάνι της πόλης του Αρχάγγελου (με πληθυσμό 350.000 κατοίκους) βρίσκεται στη Λευκή Θάλασσα 1.230 χιλιόμετρα βόρεια της Μόσχας. Αποτέλεσε βασική γραμμή βοήθειας των συμμαχικών δυνάμεων προς τους Σοβιετικούς κατά τη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων και σημείο από το οποίο αναχωρούσαν οι αντιφρονούντες για το πρώτο σοβιετικό γκουλάγκ (στρατόπεδο συγκέντρωσης καταναγκαστικών έργων). Το παράδοξο με τη συγκεκριμένη πόλη είναι πως από την μια παραμένει αποκλεισμένη για το μεγαλύτερο μέρος του έτους, αλλά εξακολουθεί να παραμένει ιστορικά το σημείο επαφής μεταξύ της Ρωσίας και του υπόλοιπου κόσμου. Παρόλα αυτά, η εικόνα της πόλης είναι ζοφερή και φαίνεται από την πρώτη στιγμή τι σημαίνει η ζωή στην ανέχεια. Η βιομηχανία ξυλείας, που κάποτε ήταν ο βασικός πόρος για την οικονομία της πόλης, κατέρρευσε στη μετα- κομμουνιστική περίοδο.

Έτυχε να γνωρίσω πρόσφατα, μέσα σε μια χιονοθύελλα από αυτές που μαστίζουν την πόλη, την 22χρονη εισπράκτορα λεωφορείων Varya. Είχε τα μαλλιά της κομμένα σε στιλ gothic, με ξυρισμένο το κεφάλι στο επάνω μέρος και τα υπόλοιπα μαλλιά να πέφτουν σαν κουρτίνα σε βυσσινί χρώμα. Η Varya είχε ένα μικρό παιδί και ζούσε μαζί με την φίλη της και την κόρη της φίλη της στο ίδιο σπίτι, αν και αυτό το είδος της οικογένειας είναι που θέλουν να εξαλείψουν ο Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν και οι υποστηριχτές του στο ρωσικό κοινοβούλιο. Η πρόταση νόμου, που έχουν καταθέσει αλλά βρίσκεται μέχρι στιγμής στο ράφι, θα δίνει στην κυβέρνηση την δυνατότητα να απομακρύνει τα παιδιά που μεγαλώνουν με γονείς του ίδιου φύλου.

Οι περισσότεροι από τους φίλους της είναι άνεργοι και η ίδια νιώθει τυχερή που έχει δουλειά, όπως μου είπε. Μου έδειξε ένα αυτοκόλλητο που βρήκε το πρωί  με το σύνθημα «Εξαφανίστε τους Ομοφυλόφιλους» και έδειχνε μια μπότα να ποδοπατά και να συνθλίβει το κεφάλι ενός νέου με ροζ μαλλιά. «Είναι νεοναζί», μου είπε. «Αυτά τα αυτοκόλλητα είναι πεταμένα παντού. Μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, επειδή γνωρίζουν ότι οι αρχές δεν πρόκειται να τους σταματήσουν».

Πριν από έξι μήνες τέθηκε σε ισχύ σε ολόκληρη τη Ρωσία ο νόμος περί «προπαγάνδας των μη παραδοσιακών σεξουαλικών σχέσεων», σύμφωνα με τον οποίο η οποιαδήποτε αναφορά της ομοφυλοφιλίας σε ανηλίκους θεωρείται ποινικό αδίκημα. Η εφαρμογή του νόμου έγινε πιλοτικά σε δύο επαρχίες: Ryazan, στα νοτιοανατολικά της Μόσχας το 2006, και αργότερα στον βορεινό Αρχάγγελο το 2011.

Μπορεί οι περιπτώσεις διώξεων να είναι λίγες μέχρι στιγμής, αλλά η τσιμπίδα του νόμου έχει αρχίσει να γίνεται αισθητή με άλλους τρόπους. Έχει χρησιμοποιηθεί στον Αρχάγγελο ως πρόσχημα για την άρνηση χορήγησης άδειας σε διαδηλώσεις. Και ο πατέρας του παιδιού της Varya, ο οποίος ήταν μέχρι σήμερα απών, απειλεί ότι θα ζητήσει την εφαρμογή του νόμου για να πάρει την επιμέλεια του παιδιού τους. Η Varya επικοινώνησε με την τοπική οργάνωση Rakurs, η οποία παρέχει νομικές συμβουλές σε λεσβίες, γκέι, αμφισεξουαλικούς και διεμφυλικούς ανθρώπους, και ανάγκασαν τον πατέρα να υπαναχωρήσει μετά από την επιστολή που του έστειλαν. «Κάτι άλλο μπορεί να συμβεί», μου είπε. «Ξέρουμε ότι είμαστε ευάλωτες».

Οι λόγοι αυτής της δραματικής στροφής της Ρωσίας προς την ομοφοβία είναι πολλοί και διάφοροι. Ανέκαθεν η χώρα προσπαθούσε να αυτοπροσδιοριστεί απέναντι στη Δύση. Σήμερα το Κρεμλίνο και η εθνικιστική ακροδεξιά έχουν βρει μια κοινή συνιστώσα εφόσον η ομοφυλοφιλία είναι, κατά την άποψη τους, σημάδι καταχρηστικής παρακμής στην εποχή της παγκοσμιοποίησης.

Πολλοί Ρώσοι θεωρούν ότι μπορούν να αντισταθούν σε αυτό το πολιτισμικό τσουνάμι δηλώνοντας υπέρμαχοι των «παραδοσιακών αξιών» και η απαγόρευση της ομοφυλοφιλίας αποτελεί το πλέον εύκολο μέσο. Αυτό το μήνυμα φαίνεται να δουλεύει πολύ καλά υπέρ μιας κυβέρνησης που επιθυμεί να βρει υπερμάχους κατά του δημογραφικού προβλήματος που αντιμετωπίζει (οι άτεκνοι ομοφυλόφιλοι είναι ανήθικοι) και διατηρεί στενές σχέσεις με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία (οι  ομοφυλόφιλοι με παιδιά είναι ανήθικοι).

Ωστόσο, η αιτία αυτής της αντι-γκέι προπαγάνδας τείνει να περνά απαρατήρητη αν και είναι προφανής: πρόκειται για σπασμωδική κίνηση. Η ρωσική ομοφοβία, αν μη τι άλλο, είναι η άμεση, ακόμη και βίαιη, αντίδραση στο χώρο που προσπαθεί να δημιουργήσει μια μειοψηφία, η οποία βγήκε από την αφάνεια μόνο κατά την τελευταία δεκαετία.

Αυτό ακριβώς συνέβη στον Αρχάγγελο, όταν οι αρχές αρνήθηκαν να καταχωρήσουν την οργάνωση Rakurs ως μη κερδοσκοπική το 2010 με το σκεπτικό ότι προωθεί  «εξτρεμιστικές ιδέες». Η Rakurs κατάφερε να ανατρέψει την απόφαση, αλλά αμέσως μετά ψηφίστηκε ο νόμος που απαγορεύει την «γκέι προπαγάνδα».

«Ο νόμος είναι έτσι δομημένος που να περιορίζει τη δράση μας», μου δήλωσε η Tatiana Vinnichenko διευθύντρια της Rakurs. «Και το έχει καταφέρει με πολλούς τρόπους. Είναι αδύνατον να γίνει συγκέντρωση διαμαρτυρίας με περισσότερα από ένα άτομα. Και καταπνίγεται η οποιαδήποτε προσπάθεια βοήθειας σε νέους ανθρώπους».

Η 40χρονη κ Vinnichenko, καθηγήτρια της ρωσικής γλώσσας στο τοπικό πανεπιστήμιο, δηλώνει απτόητη. Μου έδειξε το κέντρο της κοινότητας που έχει δημιουργήσει. Περίμενα πως θα με πήγαινε σε κάποιο υπόγεια στην άκρη της πόλης. Τουναντίον, βρέθηκα στον τελευταίο όροφο ενός πολυώροφου κτιρίου στο κέντρο της πλατείας του Λένιν, με το άγαλμα του σοβιετικού ηγέτη να δείχνει προς το λιμάνι του ποταμού και τα χιονισμένα δάση. Από την μία πλευρά υπήρχε το Δημαρχείο και από την άλλη η Κρατική Δούμα. Η Rakurs (που σημαίνει «Προοπτική» στη ρωσική γλώσσα) θα μπορούσε να βρίσκεται σε αμυντική θέση, αλλά κανείς δεν μπορεί να πει ότι έχει περιθωριοποιηθεί - τουλάχιστον όχι ακόμα.

Συναντήθηκα με την ψυχολόγο και δικηγόρο της οργάνωσης Rakurs, με μια ανοιχτά αμφισεξουαλική που είχε βάλει υποψηφιότητα για μέλος του δημοτικού γραφείου και με έναν ναυτικό και τη σύζυγό του, οι οποίοι προσπαθούν να ξεκινήσουν μια ομάδα υποστήριξης για γονείς με λεσβίες και γκέι παιδιά.

Συνάντησα και τους φίλους της Varya: τον Vadim, ο οποίος σχεδίαζε να πάει στην Μόσχα για να ξεκινήσει τη η διαδικασία επαναπροσδιορισμού φύλου, και τον Sergei ο οποίος βλέποντας πρόσφατα να περνά ένα περιπολικό της αστυνομίας από μπροστά του άρχισε να φωνάζει διαμαρτυρόμενος: «Συλλάβετε με! Είμαι προπαγάνδα!». Οι αστυνομικοί προχώρησαν σε σύλληψη, αλλά τον άφησαν αργότερα ελεύθερο με την κατηγορία ότι γέμισε με απορρίμματα την πόλη. Φάνηκαν να ενδιαφέρονται περισσότερο, όπως είπε, για τη συμμετοχή του στην εναλλακτική μουσική σκηνή ή nefor («neformaly» σημαίνει «εναλλακτική»), παρά για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό.

Η Varya γνωρίστηκε με τον Vadim και τον Sergei πριν λίγα χρόνια μέσα από τη μουσική σκηνή. Οι συναντήσεις τους γίνονται στο τοπικό νεκροταφείο. «Ήταν το μόνο μέρος όπου κανείς δεν θα μας ενοχλούσε», εξήγησε ο Vadim. Μου έδειξαν και την ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης VKontakte, που διαθέτουν και τις φωτογραφίες τους που ανεβάζουν και που εμφανίζονται με γκόθικ κόμμωση, μακιγιάζ ανδρόγυνου και μαύρα ρούχα. Η εναλλακτική μουσική σκηνή έδωσε χώρο σε παιδιά που αισθάνονταν διαφορετικά, γι' αυτό και προσελκύει τόσα πολλά LGBT άτομα - το ακρωνύμιο έχει γίνει μέρος της ρωσικής καθομιλουμένης.

Αργότερα, συνάντησα στη Μόσχα έναν νεαρό blogger που μου συστήθηκε ως Harry. Συμμετείχε στην εναλλακτική μουσική σκηνή της πρωτεύουσας  και είχε βρει άλλα queer παιδιά στις online κοινότητες με κοινό ενδιαφέρον τα ιαπωνικά κινούμενα σχέδια. «Δεν ξέραμε καν τις λέξεις 'γκέι' και 'λεσβία'», μου είπε. «Χρησιμοποιήσαμε την ιαπωνική ορολογία των κινουμένων σχεδίων για να περιγράψουμε τους εαυτούς μας: 'yaoi' για τους γκέι και 'yuri' για τις λεσβίες. Υπήρχαν εκατοντάδες σαν κι εμάς!»

«Μόλις τέθηκαν σε ισχύ οι νόμοι περί προπαγάνδας», είπε ο Harry, «έστειλα μήνυμα ζητώντας να δημιουργηθεί μια LGBT ομάδα νέων». Από το περασμένο καλοκαίρι συναντιούνται τακτικά γύρω στα 20 με 50 παιδιά σ' ένα πάρκο που συχνάζουν πολλές ομάδες nefor. Η ομάδα του Harry άρχισε τις flash mob δράσεις: Την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, για παράδειγμα, συγκεντρώθηκαν στην ιστορική οδό Arbat και μοίραζαν φυλλάδια με μηνύματα ομοερωτικού χαρακτήρα.

Μια online πρωτοβουλία, η «Deti - 404» ή «Τα 404 Παιδιά» («404» είναι ο κωδικός σφάλματος που εμφανίζεται όταν δεν μπορούμε να βρούμε μια ιστοσελίδα), συγκεντρώνει τις μαρτυρίες queer νέων από όλη τη Ρωσία - η απαγόρευση της γκέι προπαγάνδας αποσκοπεί ακριβώς στην προστασία των ανηλίκων. Το άνοιγμα λογαριασμού από αυτά τα απομονωμένα παιδιά έχει πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας. Αλλά, όπως έγινε και με την ακτιβιστική δράση του Harry, ο στόχος τους παραπέμπει σε μια αναπόφευκτη δυναμική: ακόμα και στην περίπτωση όπου η άνοδος του κινήματος για τα δικαιώματα των queer προκαλέσει σπασμωδικές αντιδράσεις, οι αντιδράσεις αυτές αυτό-υπονομεύονται - ενισχύοντας την αποφασιστικότητα του κινήματος και βοηθώντας ώστε να γίνει γνωστή (ακόμη και μέσω αντιδράσεων μίσος) η ύπαρξη μιας ομάδας ανθρώπων που ήταν τόσο καιρό αόρατη.

«Η κυβέρνηση μας λέει ότι οι Ρώσοι είναι ομοφοβικός λαός», αναφέρει η κα Vinnichenko, « αλλά η πείρα μας δείχνει πως πρόκειται για οικτρή μειοψηφία. Η κοινωνία στην πόλη του Αρχάγγελου είναι ανεκτική. Βέβαια, οι ενέργειες του κράτους μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα την υπονόμευση αυτής της ανεκτικότητας».

Μπορεί τα υπό κρατικό έλεγχο εθνικά μέσα ενημέρωσης να δείχνουν αμείλικτη εχθρική στάση, όμως η οργάνωση Rakurs έχει καταφέρει να βρει απροσδόκητη στήριξη από τον τοπικό τύπο.

Η κα Vinnichenko με σύστησε σε ένα δημοσιογράφο, τον Aleksey Filatov που έχει καλύψει τη δράση της Rakurs για την τοπική ιστοσελίδα ειδήσεων. Δεν βλέπει τον λόγο γιατί να μην καλύπτεται το θέμα «με αντικειμενικότητα, όπως και κάθε άλλο».  Και πρόσθεσε: «Όποια και αν είναι τα προσωπικά συναισθήματα κάποιου, οφείλει να αναγνωρίσει ότι ο κόσμος αλλάζει».

Όλοι όσοι γνώρισα στη Rakurs πιστεύουν ακράδαντα ότι οι ακτιβιστικές δράσεις της Δύσης, που γίνονται για λογαριασμό τους, θα πρέπει να κλιμακωθούν πριν ξεκινήσουν οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες στο Σότσι τον Φεβρουάριο, μόνο και μόνο για να φανεί στα φώτα της δημοσιότητας σε πόσο δεινή θέση βρίσκονται. Δυστυχώς δράσεις, όπως είναι το μαζικό μποϋκοτάζ της βότκα ή της Coca - Cola (χορηγός των αγώνων), λειτουργούν ως δίκοπο μαχαίρι: ενισχύουν την επίσημη γραμμή ότι τα δικαιώματα των λεσβιών και των γκέι αποτελούν εμμονή της παρακμιακής και εμπορικοποιημένης Δύσης, από την οποία πρέπει να προστατευτούν οι αξίες του ρωσικού λαού.

Η διέξοδος από αυτή τη δύσκολη θέση είναι μόνο μια: ο ίδιος ο ρωσικός λαός πρέπει να μιλήσει και να υποστηρίξει τα δικαιώματα των σεξουαλικών μειονοτήτων. Η δράση ομάδων όπως η Rakurs, μπορούν να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης σε απομακρυσμένες κοινότητες όπως είναι η πόλη του Αρχάγγελου, η ύπαρξη τους αποτελεί αντίλογο σε κάθε επίσημη θέση που χαρακτηρίζει τους ομοφυλόφιλους ως επικίνδυνους ξένους ή, ακόμα χειρότερα, ως παιδεραστές.

Η Varya και οι φίλοι της ξεπετάχτηκαν μέσα από την εναλλακτική μουσική σκηνή του Αρχάγγελου. «Σήμερα είμαστε ενήλικοι άνθρωποι», μου είπε. «Έχουμε παιδιά και δουλειές».

Κρατούσε στα χέρια της το αυτοκόλλητο με το μήνυμα μίσους που είχε βρει στο λεωφορείο: «Έχουμε να πολεμήσουμε και αυτό εδώ».

* Ο Mark Gevisser είναι δημοσιογράφος και συνεργάτης του Ιδρύματος της Ανοικτής Κοινωνίας των Πολιτών (Open Society Foundations) και παρακολουθεί το νέο παγκόσμιο διάλογο για το φύλο και τη σεξουαλικότητα. Επίσης, έχει γράψει το υπό έκδοση βιβλίο «Lost and Found in Johannesburg».

Πηγή: http://mobile.nytimes.com/2013/12/28/opinion/life-under-russias-gay-propaganda-ban.html

Πηγή Μετάφραση: Ειρήνη Πετροπούλου

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Έρευνα hiv

Επιτέλους Σύμφωνο Συμβίωσης. Αν βρείτε τον κατάλληλο/η θα τον παντρευόσασταν;

Ναι - 38.8%
Όχι - 21.6%
Δεν ξέρω - 10.8%
Είμαι κρυφή - 28.8%
Η ψηφοφορία για αυτή τη δημοσκόπηση έχει λήξει
Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας για να μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα!
S-Cape club Γκάζι Γκέι Ερωτικές ιστορίες - gayhellas

...και στο Facebook!

 Hot Live webcam Gay chat!