Η συνειδητοποίηση των αλλαγών που έχουν επέλθει στις σύγχρονες κοινωνίες ως προς τη συμβίωση των ατόμων και η ανάγκη προστασίας όσων επιλέγουν να συζούν, δίχως να επιθυμούν να δεσμευτούν με γάμο, οδήγησε πριν από έναν χρόνο την ελληνική Πολιτεία να θεσπίσει το λεγόμενο σύμφωνο συμβίωσης (νόμος 3719/2008).

Η απόφαση θέσπισης ενός νόμου που εκσυγχρονίζει το δίκαιό μας δεν θα μπορούσε παρά να χαιρετιστεί κατ' αρχάς ως ένα θετικό μέτρο.

Παρ' όλα αυτά, η ελληνική Πολιτεία κατάφερε να βρεθεί, για ακόμη μια φορά, πίσω από τις πραγματικές ανάγκες ρύθμισης της κοινωνικής συμβίωσης. Και τούτο, αφού αντί να φανεί κοινωνικά ευαίσθητη, αποδείχτηκε διπλά άτολμη: τόσο απέναντι στα ετερόφυλα ζευγάρια, τα οποία αφορά ο νόμος, όσο και απέναντι στα ομόφυλα, τα οποία απέκλεισε.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του νόμου, το σύμφωνο συμβίωσης καταρτίζεται μεταξύ δύο ενήλικων ετερόφυλων προσώπων με συμβολαιογραφικό έγγραφο, το οποίο καταχωρίζεται σε ειδικό βιβλίο του ληξιαρχείου. Με το σύμφωνο συμβίωσης μπορεί να ρυθμίζονται οι περιουσιακές σχέσεις των συμβληθέντων, η διατροφή του ενός συντρόφου από τον άλλο, ενώ αναγνωρίζεται κληρονομικό δικαίωμα (αν και περιορισμένο σε σχέση με τον γάμο), στην περίπτωση θανάτου ενός εκ των συντρόφων. Οσον αφορά τα παιδιά, ο νέος νόμος προβλέπει, όπως συμβαίνει και στον γάμο, τεκμήριο καταγωγής από το σύμφωνο συμβίωσης, ενώ η γονική μέριμνα του παιδιού ασκείται από κοινού και από τους δύο γονείς. Παρ' όλα αυτά, το σύμφωνο συμβίωσης είναι ανεπαρκές: και τούτο, αφού ο εν λόγω νόμος αποστερεί αδικαιολόγητα από τους συμβιούντες προνόμια που απολαμβάνουν οι έγγαμοι (λ.χ. δημοσιοϋπαλληλικού, εργατικού, ασφαλιστικού και συνταξιοδοτικού περιεχομένου).

Κυρίως, όμως, το σύμφωνο συμβίωσης είναι άτολμο: και τούτο, διότι απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο σε ετερόφυλα ζευγάρια, τα οποία ήδη μπορούν να παντρευτούν και αποκλείει όσα ομόφυλα ζευγάρια επιθυμούν να προσδώσουν στη συντροφική τους σχέση τυπικές και μονιμότερες συνέπειες.

Προς την κατεύθυνση της κατοχύρωσης των σχέσεων μεταξύ των ομόφυλων ζευγαριών συντείνει και η διεθνής συγκυρία: σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι περισσότερες χώρες έχουν ρυθμίσει νομοθετικά τη συμβίωση μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου. Οι ευρωπαϊκές νομοθεσίες είτε αναφέρονται αποκλειστικά σε ομόφυλα ζευγάρια (Κροατία, Τσεχία, Δανία, Φινλανδία, Γερμανία, Ισλανδία, Πορτογαλία, Σλοβενία, Σουηδία, Ελβετία, Ηνωμένο Βασίλειο) είτε επεκτείνουν το πεδίο εφαρμογής των σχετικών νόμων, τόσο στα ομόφυλα όσο και στα ετερόφυλα ζευγάρια (Ανδόρα, Βέλγιο, Γαλλία, Ουγγαρία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία).

Η εξαίρεση των ομόφυλων ζευγαριών από το νόμο για το σύμφωνο συμβίωσης έρχεται σε αντίθεση με το δικαίωμά τους να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους και να διαμορφώσουν αυτόνομα τη ζωή τους, επιλέγοντας ελεύθερα το σύντροφό τους. Εντέλει, ο νόμος αυτός (ο οποίος μάλιστα αποτελεί το -μοναδικό παγκοσμίως- σύμφωνο συμβίωσης που δεν περιλαμβάνει τα ομόφυλα ζευγάρια) δημιουργεί πολίτες δύο ταχυτήτων: αυτούς που μπορούν να συνάψουν τόσο γάμο όσο και σύμφωνο συμβίωσης (ετερόφυλα ζευγάρια) και αυτούς που αναγκάζονται να βρίσκονται στο περιθώριο (ομόφυλα ζευγάρια). Κατά τούτο, επιτείνει ακόμα περισσότερο τα στερεότυπα, την αδικία και τις διακρίσεις τις οποίες υφίστανται τα ζευγάρια ατόμων του ιδίου φύλου.

* Διδάκτωρ Νομικής, δικηγόρος

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Έρευνα hiv

Επιτέλους Σύμφωνο Συμβίωσης. Αν βρείτε τον κατάλληλο/η θα τον παντρευόσασταν;

Ναι - 38.8%
Όχι - 21.6%
Δεν ξέρω - 10.8%
Είμαι κρυφή - 28.8%
Η ψηφοφορία για αυτή τη δημοσκόπηση έχει λήξει
Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας για να μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα!
S-Cape club Γκάζι Γκέι Ερωτικές ιστορίες - gayhellas

...και στο Facebook!

 Hot Live webcam Gay chat!