Τα τελευταία χρόνια δουλεύω σε μια διαφημιστική εταιρία η οποία είχε αναλάβει να εκδώσει και κάποια διαφημιστικά flyers για μια άλλη εταιρία η οποία θα συμμετείχε σε μια έκθεση. Έφτασε Τετάρτη μεσημέρι και τα διαφημιστικά φυλλάδια θα έπρεπε να είχαν ήδη εκτυπωθεί. Όμως κάποιες κακές συνεννοήσεις προκάλεσαν μια αχρείαστη καθυστέρηση με αποτέλεσμα την επόμενη μέρα να έπρεπε να τα παραδώσουμε και εμείς να μην είχαμε κάνει τίποτα.

Κάλεσα τον ιδιοκτήτη του τυπογραφείου που συνεργαζόμασταν γύρω στις 4 η ώρα το απόγευμα. Του μίλησα ειλικρινά και σταράτα. Του είπα πως πρέπει να έχω 10 χιλιάδες διαφημιστικά από την μακέτα που του έστειλα με email δέκα λεπτά πιο πριν και θα έπρεπε να τα έχω στις 9 η ώρα το πρωί της Πέμπτης για να τα παραδώσω μέχρι τις 12. Αυτός μου εξήγησε ότι είναι αδύνατον γιατί το τυπογραφείο κλείνει στις 5. Έτσι αναγκάστηκα να τον παρακαλέσω να κάνει ότι μπορεί και του υποσχέθηκα ότι αν γινόταν αυτό θα του δίναμε περισσότερα χρήματα. Μου είπε ότι υπάρχει μια μικρή πιθανότητα και μου ζήτησε λίγο χρόνο να το διερευνήσει. Πράγματι 10 λεπτά αργότερα με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι θα μείνει ένας Αλβανός υπάλληλος για να δουλέψει και να τα μας παραδώσει τα έντυπα αλλά θα έπρεπε να είναι και κάποιος δικός μας άνθρωπος εκεί να τον βοηθάει.

Μη έχοντας άλλον εκείνη τη στιγμή στο γραφείο ξεκίνησα και πήγα εγώ στο τυπογραφείο γύρω στις 7 η ώρα είχα φτάσει. Χτύπησα το κουδούνι και άνοιξαν οι καγκελόπορτες. Με υποδέχτηκε ο Endi ο Αλβανός που προθυμοποιήθηκε να κάτσει για να μας βοηθήσει.

Με καλωσόρισε και μου είπε να τον ακολουθήσω. Μετά με παρακάλεσε να κάτσω σε κάποια γωνία μέχρι να σετάρει κάτι στα χρώματα και το εκτυπωτικό μηχάνημα (δεν πολυκατάλαβα τι ακριβώς έκανε γιατί δεν είχα ιδέα από αυτά). Έκατσα λίγο παράμερα και τον κοιτούσα που προσπαθούσε να περάσει τις σωστές ρυθμίσεις στο μηχάνημα.

Βλέποντάς τον να δουλεύει, αστραπιαία πέρασε από το μυαλό μου η σκέψη/φαντασίωση ότι θα ήθελα να του πάρω τσιμπούκι καθώς έφτιαχνε τις ρυθμίσεις. Το κοντό μπλουζάκι που φορούσε ήταν εφαρμοστό και αναδείκνυε τους μύες του. Τα στιβαρά του μπράτσα με έκαναν να καυλώνω ακόμα περισσότερο και το μυαλό μου άρχισε να κάνει πρόστυχες σκέψεις.

- “Πάμε να φέρουμε χαρτί” μου είπε σε άψογα ελληνικά

Πήγαμε στην άλλη άκρη του τυπογραφείου, φορτώσαμε πάνω σε ένα σταντ με ροδάκια κάποια ποσότητα χαρτιού και αρχίσαμε να το σπρώχνουμε μέχρι να το πάμε στην μηχανή. Έσκυψε για να σπρώξει και φάνηκε το εσώρουχο του καθώς και η σχισμή του κώλου του.

- Ωραίο εσώρουχο φοράς τι μάρκα είναι....

- Που να θυμάμαι ποιο βρακί φόρεσα μου απάντησε κοφτά.

- Σπρώξε τώρα μπας και τελειώσουμε απόψε. Μου είπε και αρχίσαμε να σπρώχνουμε.

Τελικά αφού φτάσαμε με το χαρτί στο μηχάνημα και αρχίσαμε σιγά σιγά να βάζουμε κάποια φύλα επάνω. Αφού τελειώσαμε και είχαμε γίνει μούσκεμα στον ιδρώτα, έβγαλε αυτός την μπλούζα του και εγώ το πουκάμισο μου. Περιττό να σας πω πόσα εγκεφαλικά έπαθα με το σώμα του.

Το μηχάνημα έβαλε μπρος και τα διαφημιστικά άρχισαν να εντυπώνονται. Μου εξήγησε ότι τώρα θα περιμένουμε δύο ώρες προκειμένου να εκτυπωθούν όλα και μετά θα τα πάμε στο μηχάνημα κοπής και δεσίματος....

Η ώρα περνούσε και η ζέστη δεν έλεγε να κοπάσει. Κάποια στιγμή βγάζει τα παπούτσια και αρχίζει να βγάζει και το παντελόνι. Αφού έμεινε με το εσώρουχο του με ρώτησε αν με ενοχλεί να μείνει μόνο με αυτό καθώς όλη μέρα δούλευε και έχει ιδρώσει και κολλάνε τα ρούχα επάνω του με αποτέλεσμα να μην μπορεί αν δουλέψει. Του απάντησα φυσικά ότι δεν με ενοχλεί καθόλου.

- Αυτό είναι το βρακί που σου αρέσει; με ρώτησε
- Ναι ωραίο είναι! Μου αρέσει που είναι μαύρο με πορτοκαλί γύρω γύρω, του απάντησα.

- Ναι κι εμένα γι' αυτό μου άρεσε και το πήρα. Βέβαια και το περιεχόμενο είναι πολύ καλό, είπε κι ένα ψιλοειρωνικό χαμογελάκι όλο νόημα σχηματίστηκε στο στόμα του, ενώ το ύφος του έγινε πολύ πρόστυχο και λάγνο

- Ναι καλό φαίνεται. Τώρα ότι και να σου πω δεν το έχω δει για να κρίνω.
- Θα στο δείξω, δεν έχω τέτοια προβλήματα εγώ. Και αμέσως το κατέβασε κι ένα τεράστιο και χοντρό ανακόντα προέβαλε από μέσα. Πεσμένο θα ήταν γύρω στους 15 πόντους οπότε φανταστείτε πόσο θα ήταν όρθιο! Η αναστάτωση μου ήταν εμφανής. Σου αρέσει; συνέχισε να με ρωτάει παίζοντας με, αφού είχε καταλάβει ότι μου άρεσε και με είχε καυλώσει.

- Ναι πολύ... είπα με αίσθημα ντροπής.
- Το θες; συνέχισε κοιτώντας με επίμονα...
- Κι αν το θέλω θα μου το δώσεις; απάντησα εγώ

Τότε κάνοντας δύο βήματα ήρθε προς το μέρος μου. Καθόμουν σε μια καρέκλα λίγο χαμηλή και το στόμα μου ήταν ακριβώς στο ύψος της ψωλής του.

- Πάρ' το μην ντρέπεσαι... είπε και τότε άρχισα να το παίρνω στο στόμα μου. Απόρησα πως με τόση ιδρωτίλα το καυλί του είχε παραμείνει καθαρό. Όσο του έπαιρνα τσιμπούκι έπαιζα κι εγώ με τον δικό πούτσο τον οποίο είχα βγάλει από το παντελόνι.

Αφού πέρασε η ώρα έσκυψε και άρχισε να μου παίρνει και αυτός πίπα ξάπλωσα πίσω και το μόνο που έκανα ήταν να απολαμβάνω το τσιμπούκι που μου έκανε ο Αλβανός. Κάποια στιγμή με ρώτησε αν θέλω να με γαμήσει. Κι εγώ του είπα πως δεν έχω πρόβλημα. Τότε μου απάντησε “θα σε γαμήσω αλλά πρώτα θα με γαμήσεις εσύ!” Αφήνοντάς με κόκκαλο από την έκπληξη. Άσε που δεν πίστευα στ' αυτά μου. Συνέχισε λέγοντας ότι αυτή είναι η τακτική που ακολουθεί με τους Έλληνες γιατί είναι όλοι παθητική και δεν βρίσκει κανένα να τον γαμήσει.... (πιο σοκ δεν γίνεται!)

Αναγκαστικά για να δω χαρά στα σκέλια μου τον έστησα στα 4 και άρχισα να μπαινοβγαίνω μέσα του. Κάτι έλεγε στα αλβανικά και δεν καταλάβαινα αλλά σίγουρα ήταν κάτι καλό καθώς φαινόταν να το απολαμβάνει. Τα παράρια του και η ψωλή του χτυπούσαν στα αρχίδια μου κάθε φορά που έμπαινα με μανία μέσα του. Αφού έχυσα μέσα του μετά από κανένα 20λεπτο με έστησε κι αυτός στα 4 και χωρίς πολύ σκέψη μπήκε μέσα μου. Το πάχος ήταν τόσο πολύ που ούρλιαξα από τον πόνο. Όμως καθώς πέρασε η ώρα άρχισα να το απολαμβάνω. Με πήρε στα τέσσερα πάνω στην καρέκλα, κάτω στο πάτωμα... στα όρθια ενώ όταν πέρασε η ώρα και κοντέψαμε να χύσουμε ξαπλώσαμε πάνω σε μια στήλη χαρτιού και κάναμε 69.

Τελειώσαμε (εγώ για δεύτερη φορά) χύνοντας ο ένας στο στόμα του άλλου. Η γεύση του σπέρματος του ήταν αλμυρή όμως δεν άφησα να πάει ούτε σταγόνα χαμένη. Τα κατάπια όλα.

Στο τέλος αφού ντυθήκαμε με έδιωξε από το τυπογραφέιο λέγοντας μου να πάω να ξεκουραστώ και να επιστρέψω την επόμενη να πάρω τα διαφημιστικά.

Με τον Endy συναντηθήκαμε άλλη μια φορά στο σπίτι μου όπου του έκανα το τραπέζι και το κρεβάτι για να τον ευχαριστήσω για την πολύτιμη βοήθεια του.

Φυσικά εξακολουθούμε να είμαστε σε επαφή και σύντομα θα τα ξαναπούμε. Το κοινό μας μυστικό δεν μαθεύτηκε πουθενά ούτε στη δουλειά του ούτε στη δικιά μου. Ελπίζω να βρω χρόνο σύντομα για να σας γράψω τι έγινε και στο δείπνο.

Σχόλια  

#3 Melanie 15-05-2017 21:48
Glad to be one of several visitors on this awe inspiring website :D.



my web page :: best shoes [http://callaha nyzztxdowjr.haz blog.com/: http://callahanyzztxdowjr.hazblog.com]
Παράθεση
#2 Takis 29-06-2013 10:04
Χααα, απαπα, εγω ια κενερωνα αν νου έλεγε πως θελει να τον γαμισω. Σοκ :sigh:
Παράθεση
#1 θοδωρης 29-06-2013 03:40
οντος οι περισσοτεροι γκει στη ελλαδα παθητικες ειναι ασχετα που στη μοδα ειναι ολες ΄΄ενεργητικες΄΄ να δηλωνουν....
Παράθεση

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Νέες Ερωτικές Ιστορίες

Πολυδιαβασμένες Ιστορίες

Έρευνα hiv

Επιτέλους Σύμφωνο Συμβίωσης. Αν βρείτε τον κατάλληλο/η θα τον παντρευόσασταν;

Ναι - 38.8%
Όχι - 21.6%
Δεν ξέρω - 10.8%
Είμαι κρυφή - 28.8%
Η ψηφοφορία για αυτή τη δημοσκόπηση έχει λήξει
Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας για να μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα!
S-Cape club Γκάζι Γκέι Ερωτικές ιστορίες - gayhellas

...και στο Facebook!

 Hot Live webcam Gay chat!