Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ήμουν πάντα με ένα βιβλίο στο χέρι. Διάβαζα ώρες ατελείωτες και διάβαζα τα πάντα. Στο σχολείο έγραφα πολύ καλές εκθέσεις, τις καλύτερες στην τάξη μου και από δώδεκα, δεκατριών χρονών άρχισα να γράφω gay roz grammesκαι άλλα σπίτι μου. Στην αρχή κάτι σαν ημερολόγιο, περισσότερο δηλαδή τις σκέψεις μου για όσα με απασχολούσαν και μου συνέβαιναν καθημερινά, εμπλουτισμένα όμως με ιστορίες φανταστικές για το πως θα μπορούσαν να εξελιχθούν τα πράγματα. Βέβαια, τα περισσότερα από αυτά δεν ήταν παρά παιδιάστικες ιστοριούλες. Ωστόσο, ακόμα και σήμερα όταν τους ρίχνω καμιά ματιά, γιατί φυσικά δεν τα πέταξα αλά τα φύλαξα σαν κόρη οφθαλμού, διαθέτουν πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία. Βρίσκω εκεί μέσα, εν σπέρματι βεβαίως, πράγματα που με λίγη δουλειά μπορούν να γίνουν καλά διηγήματα,νουβέλες, ακόμα και μυθιστορήματα. Συγκέντρωσα έτσι αρκετό υλικό που όσο το διαβάζω τόσο πιο πολύ μου αρέσει. Αποφάσισα λοιπόν να ψάξω να βρω εκδότη για να βγάλω βιβλίο. Έβαλα έτσι παραμάσχαλα δύο χειρόγραφα, μια νουβέλα και μια συλλογή με μικρά διηγήματα, και πήρα σβάρνα τους δρόμους. Άφηνα αντίτυπα όπου έβρισκα και περίμενα απαντήσεις. Οι πρώτες απαντήσεις που πήρα ήταν σαφώς απογοητευτικές. Τα έκριναν από αδιάφορα μέχρι εντελώς απαράδεκτα. Δεν τό έβαλα όμως κάτω και συνέχισα να γράφω με την ίδια αν όχι μεγαλύτερη μανία, εναποθέτοντας τις ελπίδες μου στους δύο τελευταίους εκδότες που είχαν απομείνει να μου απαντήσουν.

Όταν μου τηλεφώνησαν από έναν εκδοτικό οίκο και μου ζήτησαν να περάσω από τα γραφεία τους για να συζητήσουμε, τρελάθηκα από τη χαρά μου. Επιτέλους να κάποιος που αναγνώρισε το ταλέντο μου και έτσι όλα θα έπαιρναν το δρόμο τους. Έφτασα έξω από το κτίριο μισή ώρα περίπου πριν από το ραντεβού μου. Η αγωνία μου ήταν τέτοια που δεν άντεχα να περιμένω στο σπίτι και προτίμησα να κόβω βόλτες πάνω κάτω στο πεζοδρόμιο. Πάρ' όλη την ανυπομονησία μου ωστόσο είχα φροντίσει να ντυθώ στην τρίχα λες και η εμφάνισή μου θα έπαιζε κάποιον ιδιαίτερο ρόλο στην όλη φάση, την έκδοση του βιβλίου μου εννοώ. Φόρεσα ένα λινό μπεζ παντελόνι εφαρμοστό στη λεκάνη και τα μπούτια μου, δερμάτινα καλοκαιρινά παπούτσια και από πάνω ένα απλό σκούρο μπλε μπλουζάκι που τόνιζε τα καλογυμνασμένα μπράτσα μου και άφηνε τους σφιχτούς μύες να φαίνονται όταν φουσκώνουν, οπότε είμαι σε αμηχανία δηλαδή. Είχα χτενίσει προσεκτικά τα μακριά ξανθά μαλλιά μου και τα είχα πιάσει πίσω σε αλογοουρά. Ξυρίστηκα με επιμέλεια και είχα ρίξει δύο ολόκληρες χούφτες κολόνια στα μούτρα μου. Κοιτούσα κάθε τόσο το ρολόι στον καρπό μου και μόλις οι δείχτες στάθηκαν στη σωστή ώρα στράφηκα αποφασιστικά και προχώρησα με σίγουρα βήματα στην είσοδο του κτιρίου. Κάλεσα το ασανσέρ και χώθηκα μέσα βιαστικά για να ανέβω στον όροφο όπου βρίσκονταν τα γραφεία των εκδόσεων.

Είπα το όνομα μου στο κορίτσι της ρεσεψιόν, εκείνη συμβουλεύτηκε την ατζέντα των ραντεβού και μου είπε να περάσω στο διπλανό γραφείο, κλείνοντας μου πονηρά το μάτι. Τουλάχιστον μου φάνηκε αλλά μπορεί και να είχα κάνει λάθος. Δεν ήταν ο ίδιος ο εκδότης στο γραφείο που μπήκα, όπως με αφέλεια περίμενα να συναντήσω, αλλά ένας πολύ γοητευτικός άντρας γύρω στα τριάντα. Φορούσε μαύρο παντελόνι, γαλάζιο πουκάμισο και είχε μαζεμένα τα μανίκια μέχρι τους αγκώνες του. Είχε κοντά κομμένα τα μελαχρινά μαλλιά του και στο όμορφο πρόσωπό του ζωγραφίστηκε μια έκπληξη όταν του συστήθηκα. Φαινόμουν πολύ μικρότερος από ότι περίμενε και με δυσκολία πείστηκε πως ήμουν είκοσι δύο. Μέχρι ταυτότητα πήγα να του δείξω για να πει στο τέλος πως με πιστεύε. Εξάλλου δεν έπαιζε κανένα ρόλο η ηλικία μου. Μόνο το χειρόγραφο μου, είπε, τον ενδιέφερε. Ωστόσο άρχισε να ρωτάει ένα σωρό πράγματα που καμία σχέση δεν είχαν με τα κείμενα μου.

Εγώ του απαντούσα με προθυμία και άνεση σε όλα, αν και το βλέμμα του που δεν έλεγε να ξεκολλήσει από πάνω μου με έφερνε σε όλο και μεγαλύτερη αμηχανία. Ευτυχώς μπήκε μέσα η γραμματέας και μας διέκοψε λίγο πριν τα χάσω εντελώς. Ρώτησε αν τη χρειαζόταν άλλο γιατί ήταν ήδη η ώρα της να σχολάσει. Απάντησε ότι μπορούσε να φύγει, την παρακάλεσε μονο να κλειδώσει την εξώπορτα όταν βγει για να μην τον ενοχλήσει κανείς όσο θα ήταν απασχολημένος μαζί μου. Όταν έφυγε το κορίτσι θυμήθηκα να ρωτήσω το όνομα του καθώς και τι θέση που κατείχε στον εκδοτικό οίκο. Ξέσπασε σε εύθυμα γέλια και χτύπησε την παλάμη του στο κούτελο. Ζήτησε συγνώμη για την παράβλεψη και μου συστήθηκε: τον έλεγα Παύλο και ήταν επιμελητής εκδόσεων. Μετείχε όμως και στην επιτροπή που επέλεγε χειρόγραφα για έκδοση. Έτσι διάβασε τα κείμενά μου και του είχαν κινήσει το ενδιαφέρον. Ζήτησε να με δει από κοντά για να συζητήσουμε λεπτομέρειες που θα του έλυναν τελικά τα χέρια. Για να είμαι ειλικρινής, εκείνη τη στιγμή δεν πολυκατάλαβα τι ακριβώς εννοούσε, τα έπιασε αμέσως από το χαζό ύφος που είχα πάρει και ανέλαβε να μου εξηγήσει ο ίδιος χωρίς να τον ρωτήσω. Είπε πως γράφω καλά, έχω πρωτότυπες ιδέες και ξέρω να χειρίζομαι σωστά την Ελληνική γλώσσα, αλλά... σταμάτησε και για λίγα δευτερόλεπτα δεν μιλούσε. Αυτό το “αλλά” όμως που έμεινε μετέωρο μου είχε κόψει τα γόνατα. Τον ενθάρρυνα να συνεχίσει και τελικά σήκωσε το βλέμμα του πάνω μου. Με κοίταξε βαθιά στα μάτια και είπε με την απαλή φωνή του, που είχε πάρει μια κάπως βραχνή χροιά, ότι είναι περισσότερο από φανερό πως μου λείπει η πείρα της ζωής και οι γνώσεις μου στον έρωτα πρέπει να είναι ελάχιστες αν όχι εντελώς ανύπαρκτες.

Τα έχασα με τα λόγια του, κοκκίνισα ως τα αυτιά και προσπάθησα να αμυνθώ. Αποκρίθηκα, σχεδόν με αυθάδεια, ότι δεν είναι απαραίτητο κάποιος να φτάσει στα οδόντα τόσα για να μπορέσει να γράψει ένα μυθιστόρημα. Όσο για τον έρωτα, σίγουρα είχα πάρει το μερίδιο μου που μπορεί να μην είναι πλούσιο όσο το δικό του, είναι όμως αρκετό για να μπορώ να μιλήσω περί αυτού. Και στο κάτω – κάτω σε ένα βιβλίο βάζουμε τις επιθυμίες και τις φαντασιώσεις μας για να ερεθίσουμε τους αναγνώστες όπως ακριβώς κάνουμε και οι ίδιοι όταν διαβάζουμε, και όχι την πραγματική ζωή. Αυτή τη ζούμε καθημερινά και στα βιβλία αναζητούμε κάτι άλλο πέρα από αυτό. Συμφώνησε απόλυτα μαζί μου, χαμογελώντας χαρούμενος για το πάθος που μιλούσα, διατηρούσε όμως πάντα τις επιφυλάξεις που είχε εξ αρχής. Η άποψή μου για τον έρωτα ήταν τουλάχιστον αφελής είπε, γι' αυτό άλλωστε πίστευε ότι έπρεπε να ήμουν ακόμα στην εφηβεία.

Αν το μυθιστόρημά μου ήταν αστυνομικό ή κάτι παρόμοιο δε θα έπαιζε ίσως σημαντικό ρόλο, μπορεί μάλιστα να του πρόσθετε. Επρόκειτο όμως για καθαρά αισθηματικό κείμενο και η εφηβική αφέλεια σε αυτά τα ζητήματα είναι κάτι αρνητικό, για να μην πει αντιεμπορικό. Ούτε οι έφηβοι που μάλλον θα αποτελούσαν το βασικό κοινό, δε θα το έπαιρναν στα σοβαρά. Δεν τους ενδιαφέρει να διαβάζουν αυτά που ήδη ξέρουν. Αυτό που ζητούν είναι απαντήσεις. Κατέληξε λέγοντας μου πως η ιδέα της ιστορίας μου είναι καλή, έπρεπε όμως να δουλέψω τα στοιχεία που μου είπε. Μόλις το έκανα, ευχαρίστως θα ξανακοίταζε τη δουλεία μου και μου εγγυήθηκε πως αν τα κατάφερνα όχι μόνο θα έβγαινε το βιβλίο μου αλλά θα είχε και μεγάλη επιτυχία....

Καταλάβαινα πως είχε δίκαιο σε όσα έλεγε, μόνο που δεν ήθελα να παραδοθώ έτσι εύκολα, αμαχητί που λένε. Με άκουγε με προσοχή και άπειρη ευγένεια, ωστόσο το έβλεπα ως δεν υπήρχε περίπτωση να του αλλάξω γνώμη. Εξάλλου δεν σας κρύβω πως με είχε πείσει κι εμένα τον ίδιο για την ορθότητα των απόψεών του. Με το πάθος που μιλούσα, κουνούσα τα χέρια μου ζωηρά και άλλαζα συνέχεια την στάση του σώματος μου, και το βλέμμα του καρφώθηκε ανάμεσα στα σκέλια μου, στα γεννητικά μου όργανα συγκεκριμένα που φούσκωναν στον κάβαλο του παντελονιού μου. Όταν σήκωσε τα μάτια του στο πρόσωπό μου τον είχα να με κοιτάζει με λιγωμένη έκφραση και να ξερογλείφει τα στεγνά του χείλη. Αμέσως σταμάτησα την πρότασή μου στη μέση και χαμήλωσα ντροπαλά το κεφάλι μου. Ο Παύλος χαμογέλασε προκλητικά και έγειρε το κορμί του πίσω στην αναπαυτική πολυθρόνα. Φούσκωσε το στήθος του και άπλωσε τα μακριά πόδια του. Ήταν η σειρά μου να θαυμάσω το σφιχτοδεμένο σώμα του και όταν μίλησε, τα λόγια του αντήχησαν ευχάριστα στα αυτιά μου, με τη σαφή διπλή τους σημασία. Βεβαιώθηκε ότι δεν ήμουν καθόλου έμπειρος, είπε και βιάστηκε να προσθέσει πως δεν έπρεπε να το πάρω για κακό.

“Έτσι ήμουν και εγώ στην ηλικία σου”, συνέχισε. “Νομίζεις ότι γεννήθηκα ξέροντας τα όλα; Ξέρεις με πόσους άντρες και γυναίκες γαμήθηκα και ακόμα δεν μπορώ να πω ότι τα έχω μάθει όλα. Και παρτούζες έχω κάνει, έχω αλυσοδεθεί χειροπόδαρα και πάλι υπάρχουν ακόμα πολλά που δεν τα έχω διανοηθεί καν. Μη μου λες λοιπόν ότι εσύ ξέρεις περισσότερα!”

Σήκωσε το ένα πόδι του, το έβαλε πάνω στο μπράτσο της πολυθρόνας και άρχισε να το κουνάει κυκλικά. Περιέστρεφε μάλιστα και την ίδια την καρέκλα πάνω στις ροδίτσες της κοιτάζοντας με κατάματα με ένα αμυδρό μειδίαμα να τρεμοπαίζει στις άκρες των χειλιών του. Ο τύπος μου την έπεφτε στα ίσια και με είχε κιόλας ανάψει. Ένιωσα τις ρώγες στο στήθος μου να σκληραίνουν και τα καυλί μου άρχισε να σκληραίνει και να συσπάται μέσα στο μποξεράκι μου. Ξεροκατάπια με αμηχανία στην αρχή αλλά κάρφωσα το βλέμμα μου πάνω του ανταποκρινόμενος πλήρως στην πρόσκλησή του. Σηκώθηκε τότε από τη θέση του και με πλησίασε αργά. Στάθηκε δίπλα μου ανασήκωσα το κεφάλι μου, κοιτώντας τον εκστατικά με κομμένη την ανάσα. Έσκυψε και με φίλησε τρυφερά στα χείλη. Πέταξε τη γλώσσα του στο στόμα μου και εγώ την άρπαξα διψασμένος. Άπλωσε το χέρι του χούφτωσε τα αρχίδια μου πάνω από το παντελόνι. Κρεμάστηκα στο λαιμό του και σηκώθηκα όρθιος. Μου έριχνε ένα κεφάλι περίπου και μόλις με έσφιξε στην αγκαλιά του έχωσα το πρόσωπό μου στο λαιμό και το στήθος του γεμίζοντας τον καυτά φιλιά. Γλίστρησε τις παλάμες του πίσω μου, χάιδεψε την πλάτη και τα πλευρά μου και πασπάτεψε το κωλαράκι μου. Με παρέσυρε μέχρι το γραφείο μέχρι που ο κώλος μου ακούμπησε στην άκρη του και τράβηξε το μπλουζάκι μου πάνω από το κεφάλι μου. Με ξάπλωσε ανάσκελα πάνω στο βαρύ έπιπλο, αφού προηγουμένως πέταξε από πάνω ότι υπήρχε.

Έχωσε το πρόσωπό του με βία στο στήθος μου και έγλειψε λαίμαργα την άτριχη επιδερμίδα μου. Μου έφερε ρίγη ηδονής στη σπονδυλική στήλη και αναστέναξα βαθιά, λύνοντας τη ζώνη στη μέση του και έχωσα τα χέρια μου μέσα στο παντελόνι του. Ο Παύλος άρπαξε στα χείλη του τις ρώγες μου και τις πιπίλησε με θέρμη. Προσπάθησα να γλιστρήσω τα δάχτυλά μου μέσα στο σλιπάκι του και να του βάλω κωλοδάχτυλο. Δεν μπόρεσα όμως λόγω έλλειψής του αναγκαίου χώρου και περιορίστηκα απλώς να πιέσω το μεσαίο μου δάχτυλο στον ζαρωμένο σφιγκτήρα του. Βύθισε τα δόντια του στον ώμο μου, μουγκρίζοντας καυλωμένος και έσυρε το κορμί του χαμηλότερα. Σκάλισε τον αφαλό μου και μου κατέβασε το παντελόνι και το μποξεράκι μαζί μέχρι τους αστραγάλους μου. Χωρίς να χάσει στιγμή όρμηξε στα ανοιχτά μου σκέλια και τίναξε την πλατιά του γλώσσα στην κορυφή του καυλιού μου. Έγλειψε το ροδαλό μου πουτσοκέφαλο και κατέβηκε αργά χαμηλότερα. Μπούκωσε το στόμα του με τα αρχίδια μου και μετά ορθάνοιξε τα χείλη του και εξαφάνισε τον πούτσο μου ολόκληρο μέχρι τη ρίζα στο λαρύγγι του. Τίναξα τη λεκάνη μου ψηλά και πίεσα το κεφάλι του στα σκέλια μου, χαϊδεύοντας τρυφερά τα μαλλιά του. Έχυσα ορμητικά το σπέρμα μου στο φλογερό του στόμα και το κατάπιε με μεγάλες γουλιές. Σύρθηκε προς τα πάνω και κόλλησε τα χείλη του στα δικά μου. Τον έσφιξα στην αγκαλιά μου και ρούφηξα τα χύσια μου από τη γλώσσα του. Ένιωσα τότε την σκληρή του στύση να πιέζει το μπούτι μου και τον γύρισα ανάσκελα πάνω στο γραφείο.

Ξεκούμπωσα με σπασμωδικές κινήσει το πουκάμισό του και πιπίλησα λαίμαργα τις ρώγες του στήθους του. Του έβγαλα το παντελόνι και κατέβασα το στενό του σλιπάκι μέχρι τα γόνατά του. Του έκανα μια ξεγυρισμένη πίπα που ήταν όλη δική του. Βογκούσε ηδονικά και χτυπιόταν πάνω στο έπιπλο. Τίναζε τη λεκάνη του σαν τρελός και κρατούσε σφιχτά το κεφάλι μου στις δυνατές του παλάμες. Άφησε ένα βαθύ μουγκρητό και άδειασε το πλούσιο ζεστό του ψωλόχυμα στο λαρύγγι μου.

Φιληθήκαμε ξανά με πάθος και ύστερα συμμαζευτήκαμε, ντυθήκαμε και πήγαμε σπίτι του. Εκεί αφού κάναμε ένα φανταστικό 69, του γάμησα άγρια τον πισινό και εκείνος ξέσκισε με τη σειρά του κωλαράκι μου. Μετά μιλήσαμε για το βιβλίο μου. Μου τόνισε ένα ένα τα λάθη που είχα κάνει και υποσχέθηκα να τα ξαναδουλέψω αρκεί να είχαν τη βοήθεια και την συμπαράσταση του. Φυσικά ήταν πρόθυμος να με βοηθήσει και όχι μόνο με το βιβλίο...

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Νέες Ερωτικές Ιστορίες

Πολυδιαβασμένες Ιστορίες

Έρευνα hiv

Επιτέλους Σύμφωνο Συμβίωσης. Αν βρείτε τον κατάλληλο/η θα τον παντρευόσασταν;

Ναι - 38.8%
Όχι - 21.6%
Δεν ξέρω - 10.8%
Είμαι κρυφή - 28.8%
Η ψηφοφορία για αυτή τη δημοσκόπηση έχει λήξει
Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας για να μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα!
S-Cape club Γκάζι Γκέι Ερωτικές ιστορίες - gayhellas

...και στο Facebook!

 Hot Live webcam Gay chat!