Σ.Α.Τ.Τ.Ε
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΡΑΒΕΣΤΙ - TRANSSEXUAL ΕΛΛΑΔΟΣ
Ζ. ΜΩΡΕΑΣ 17 ΑΘΗΝΑ Τ.Κ. 11741

ΑΘΗΝΑ 15-9-2003

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ - ΚΑΛΕΣΜΑ

Προς τον Υπουργό Δημοσίας Τάξεως
κ.κ. Φλωρίδη

Με την παρούσα διαμαρτυρία/καταγγελία θέλουμε να σάς κάνουμε γνωστή την αντίθεσή μας στην τρέχουσα κατάσταση του κοινωνικού και επαγγελματικού αποκλεισμού μας και να διαμαρτυρηθούμε για το αδιέξοδο στο οποίο οδηγούμαστε μετά τις πρόσφατες εξελίξεις από πλευράς πολιτείας όσον αφορά την αστυνόμευση των χώρων συναντήσεων μας.

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της ευρωπαϊκής ένωσης στην οποία το εργασιακό δικαίωμα των transsexual δεν κατοχυρώνεται και δεν προστατεύεται σαφώς από την πολιτεία. Η κατάσταση αυτή έχει σαν αποτέλεσμα την αργά ή γρήγορα εξώθηση των transsexual ατόμων στην πορνεία για να εξασφαλίσουν τον βιοπορισμό τους. Είναι ζωτικής σημασίας να γίνει κατανοητό ότι η κατάσταση αυτή όχι μόνο δεν μάς είναι ευχάριστη όπως μεγάλη μερίδα του κόσμου αρέσκεται να πιστεύει, αλλά μας θλίβει, μάς οδηγεί στην αποκοπή από κάθε άλλο κοινωνικό ιστό, και μάς οδηγεί τελικά στην συντριβή και την αυτοκαταστροφή.

Από τη μεταπολίτευση, όπου ουσιαστικά άρχισε να γίνεται γνωστή η ύπαρξή μας, μέχρι πριν από λίγα χρόνια, η πολιτεία κώφευε χαρακτηριστικά στα όποια αιτήματά μας και η μοναδική "αρωγή" της προς εμάς ήταν η στάση ανοχής απέναντι στην πραγματικότητα της πορνείας που αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Με λίγα λόγια αφού πρώτα μας "γκετοποίησε" μετά μας άφησε στο "έλεος της τύχης μας". Όπως είναι προφανές η κατάσταση αυτή όχι μόνο ΔΕΝ έλυσε κανένα πρόβλημα αλλά αντίθετα δημιούργησε χιλιάδες άλλα με αποτέλεσμα σήμερα ένα χρόνο πριν από τους Ολυμπιακούς αγώνες να αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να ασχοληθεί μαζί μας, προφανώς όχι γιατί ενδιαφέρεται για εμάς αλλά απλά γιατί θεωρεί την ύπαρξή μας επιζήμια για την δημόσια εικόνα της Αθήνας.

Η πολιτεία όμως για μια ακόμη φορά επέλεξε την οδό της εύκολης λύσης. Έτσι, βιώνουμε καθημερινά ένα ανελέητο κυνηγητό από τη μεριά της αστυνομίας, δεκάδες αναίτιες συλλήψεις και τον εξευτελισμό που αυτές συνεπάγονται, το "κλείσιμο" και την "εκκαθάριση" των χώρων όπου εδώ και χρόνια συναντιόμαστε, την υβριστική και άδικη συμπεριφορά των οργάνων της τάξης και πολλά άλλα που αποτελούν πια για εμάς μια καθημερινή κατάσταση. Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ότι στα ούτως ή άλλως πολλά και σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σαν άνθρωποι σε κοινωνικό, επαγγελματικό, αλλά και προσωπικό επίπεδο, προστίθεται αυτό της οικονομικής ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ και της απόγνωσης. Η εκδίωξή μας αυτή θεωρητικά γίνεται σύμφωνα με το νόμο περί πορνείας στον οποίο και μας κατατάσσει η πολιτεία. Πέραν της προφανής βιολογικής αδυναμίας μας να καταταχθούμε στην κατηγορία των γυναικών για τις οποίες φτιάχτηκε ο νόμος, θέλουμε εδώ να επισημάνουμε το εξής οξύμωρο σχήμα. Ενώ η πολιτεία ΔΕΝ αναγνωρίζει το δικαίωμα αλλαγής της αναγραφής του φύλου και του ονόματός μας στα επίσημα έγγραφά μας, προφανώς θεωρώντας ότι δεν είμαστε γυναίκες παρά μόνον αν προχωρήσουμε στη σχετική χειρουργική επέμβαση, από την άλλη όσον αφορά το θέμα της εργασίας μας, μάς θεωρεί και μάς αντιμετωπίζει ως γυναίκες πόρνες κλείνοντας τα μάτια της στους ουσιαστικούς βιολογικούς περιορισμούς μας και μας διώκει ανάλογα.

Με βάση τα παραπάνω για τα οποία διαμαρτυρόμαστε έντονα και καθολικά ΖΗΤΑΜΕ.

1.Την άμεση διακοπή των επιχειρήσεων εκδίωξής μας από τους συνηθισμένους χώρους συναντήσεων μας. Δεν είναι δυνατόν η ίδια η πολιτεία να μας διαπομπεύει και να μας εξευτελίζει, να γίνεται προαγωγός και να συλλαμβάνει με σκοπό να παίρνει τα χρήματα μας.

2.Την έναρξη ουσιαστικού διαλόγου μεταξύ υμών και πολιτείας.(τουλάχιστον αυτός ο νόμος να γίνει πταίσμα ώστε να μην υπάρχει αυτή η απάνθρωπη συμπεριφορά των συλλήψεων εις βάρος μας).

3.Την πάταξη του κοινωνικού ρατσισμού εναντίον μας, αρχής γενομένης από τα επίσημα όργανα και υπηρεσίες του κράτους.

Οι μεμονωμένες περιπτώσεις ατόμων που με αποκλειστικό τους στόχο το στυγνό οικονομικό κέρδος δημιουργούν απαράδεκτες καταστάσεις (όπως το γνωστό περιστατικό της λεωφόρου Καβάλας με τα τροχόσπιτα) ΔΕΝ μάς χαρακτηρίζουν ως σύνολο και ΔΕΝ πρέπει να αποτελούν άλλοθι για τη διατάραξη του status quo στο σύνολο των εργασιακών μας χώρων με τους συνεχείς διωγμούς τους οποίους αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Οι συγκεκριμένες περιπτώσεις είναι καταδικαστέες και από εμάς τις ίδιες και δεν θέλουμε να μάς χαρακτηρίζουν στο σύνολο μας.

Οι transsexual και τραβεστί ΕΙΝΑΙ και αυτοί άνθρωποι με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Ένα σύγχρονο κράτος δικαίου δεν είναι δυνατόν να γυρίζει την πλάτη του σε εμάς και να έρχεται σε αντίθεση με τα θεμελιωμένα από το σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις ανθρώπινα δικαιώματα μας της εργασίας και της ατομικής αξιοπρέπειας. Με διωγμούς και βιαιότητες οδηγούμαστε μαθηματικά αποδεδειγμένα στην όξυνση του προβλήματος της εξαθλίωσης που μάς μαστίζει και σε πράξεις απόγνωσης από μέρους μας.Για να αποφύγουμε λοιπόν τα χειρότερα, απαιτούμε από τους υπευθύνους την άμεση αποδοχή των παραπάνω αιτημάτων μας και την έναρξη των ενεργειών που αυτό συνεπάγεται.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΠΑΟΛΑ ΡΕΒΕΝΙΩΤΗ ΜΑΡΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΥ


Κοινοποίηση:
Πρόεδρο Της Βουλής Των Ελλήνων,
Κοινοβουλευτικά Κόμματα,
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο , Μ.Μ.Ε. Διεθνής Αμνηστία,
Διεθνείς Ανθρωπιστικές Οργανώσεις,
Ελληνικές και Διεθνείς Gay & Lesbian Οργανώσεις

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Έρευνα hiv

Επιτέλους Σύμφωνο Συμβίωσης. Αν βρείτε τον κατάλληλο/η θα τον παντρευόσασταν;

Ναι - 38.8%
Όχι - 21.6%
Δεν ξέρω - 10.8%
Είμαι κρυφή - 28.8%
Η ψηφοφορία για αυτή τη δημοσκόπηση έχει λήξει
Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας για να μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα!
S-Cape club Γκάζι Γκέι Ερωτικές ιστορίες - gayhellas

...και στο Facebook!

 Hot Live webcam Gay chat!